Wenezuela prosperowała sobie jednak nietknięta. A Prezydent nie mógł sobie znaleźć miejsca. Chociaż był pogodny i w zgodzie w całym światem, coś nie dawało mu spokoju - stare przyzwyczajenia trudno umierają. Rozmyślał dużo, a najdłużej i najsugestywniej nad tym, że jeśli istnieje taka broń, to musi też gdzieś istnieć nieprzyjaciel który ją skonstruował i wyprodukował i że pewnego dnia ten nieprzyjaciel może tu powrócić i zrobić z niej użytek. Mając to na uwadze, z pewnymi oporami, ale bez właściwie żadnej innej możliwości wyboru, poleciał z powrotem do Waszyngtonu, zaprosił do siebie ambasadorów Wenezueli, Kuby, Kanady, ZSRR, Chińskiej Republiki Ludowej oraz Zjednoczonych Republik Irlandzkich Wielkiej Brytanii wyłożył im bez ogródek, jak sprawy stoją.

(Reklama: , praca Poznań ,szkolenia kadry )